Prawo najmu mieszkania komunalnego

Mieszkanie komunalne, jest to lokal przyznawany przez gminę osobom i rodzinom o niskich dochodach (zgonie art. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów)

Ponieważ zasady te nie są ujednolicone odgórnie to gminy mogą wprowadzać swoje uregulowania dotyczące przydziału i zasad gospodarowania takimi mieszkaniami.

Warunki przydziału mieszkania komunalnego zależą zazwyczaj od wysokości ich zarobków oraz możliwości majątkowej.

Zasady najmu lokalu komunalnego opisane są w uchwałach rady gminy – zazwyczaj mają one tytuł o gospodarowaniu mieniem komunalnym lub o najmie lokali komunalnych na terenie gminy.

Nożna je bezpłatnie przejrzeć na stronie urzędu (BIP).

Według polskiego ustawodawstwa prawo najmu lokalu mieszkalnego nie podlega dziedziczeniu i nie wchodzi w skład spadku po najemcy.

Jest tylko możliwość wstąpienia w stosunek najmu w przypadku śmierci głównego najemcy. Dzieci, czy żona zmarłego najemcy nie dziedziczy więc prawa najmu, nawet jeżeli w tym mieszkaniu są zameldowani.

Jednak bliscy członkowie rodziny zmarłego najemcy mogą zachować prawo do lokalu. Umożliwia im to instytucja wstąpienia w stosunek najmu.

Stosownie do art. 691 § 1 Kodeksu cywilnego, w brzmieniu ustalonym ustawą o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r. (tekst pierwotny: Dz. U. 2001 r. Nr 71 poz. 733), w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą.

Osoby wymienione w art. 691 § 1 kodeksu cywilnego wstępują w stosunek najmu po zmarłym najemcy, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci (art. 691 § 2 K.c.).

W razie braku tych osób stosunek najmu lokalu mieszkalnego wygasa.

Trzeba pamiętać, że wnuki nie należą do kręgu osób, którym przysługuje prawo wstąpienia w stosunek najmu po śmierci najemcy, nawet jeżeli stale zamieszkiwała z najemcą w chwili jego śmierci. Prawo takie mają na przykład dzieci najemcy, o ile stale zamieszkiwały w tym lokalu w chwili śmierci najemcy.

Brak praw wnuka do lokalu potwierdza także uchwała Sądu Najwyższego z 21maja 2002 r. (sygn. III CZP 26/02), która wyklucza wnuki z kręgu osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu po śmierci najemcy. Sąd Najwyższy uznał, że sformułowanie „pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą” może odnosić się np. do konkubenta, a nie do innych krewnych, którzy nie zostali w przepisie wyszczególnieni.

Prawo najmu lokalu może być rozwiązane poprzez wypowiedzenie umowy przez którąkolwiek ze stron (w przypadku gminy może ona wypowiedzieć umowę tylko w sytuacjach określonych w ustawie o ochronie praw lokatora ) lub z upływem terminu na jaki umowa została zawarta.

Tak więc samo wymeldowanie głównego najemcy nie powoduje utraty przez niego i osoby z nim zamieszkujących prawa do lokalu, ale zgodnie z ustawą o ochronie praw lokatorów gmina może wypowiedzieć najem zgodnie z art. 11 ust. 3 z zachowaniem 6 miesięcznego okresu wypowiedzenia, jeżeli najemca nie zamieszkuje w tym lokalu przez okres dłuższy niż 12 miesięcy lub z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, jeżeli ma tytuł prawny do lokalu w tej samej lub pobliskiej miejscowości i lokal ten odpowiada warunkom lokalu zamiennego(podobny do dotychczasowego).

Wynika z tego, że zameldowanie nie jest wyznacznikiem prawa do najmu, ale przesłanki wymeldowania (brak zamieszkiwania w tym lokalu) mogą się stać powodem do utraty tytułu prawnego do tego mieszkania.

 

Potrzebujesz pomocy z tej tematyki zadaj pytanie